فقرۀ ۴

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۶اندر خدایان و دوستان یگانه باش.
2. فقرۀ ۷خویشتن به بندگی کس مسپار.
3. فقرۀ ۸هرکه با تو به خشم وکین رود هرآینه از وی دور باش‌
4. فقرۀ ۹باستان (‌آغاز و همواره‌) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.
5. فقرۀ ۱۰به چیز یزدان و امهرسپندان توخشا (‌توزنده - عمل کننده‌) و جان‌سپار باش.
6. فقرۀ ۱۱راز به زنان مبر.
7. فقرۀ ۱۲هرچه اشنوی نیوش‌، یاوه مگوی‌.
8. فقرۀ ۱۳زن و فرزند خویشتن جدا از فرهنگ بمهل‌، کت تیمار و بیش (‌رنج و غم‌) گران نرسد و پشیمان نشوی‌.