فقرۀ ۱۱

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۱۳زن و فرزند خویشتن جدا از فرهنگ بمهل‌، کت تیمار و بیش (‌رنج و غم‌) گران نرسد و پشیمان نشوی‌.
2. فقرۀ ۱۴، ۱۵بیگاه مخند. پیش و پس پاسخ به پیمانه گیر (‌پیمان - انداز)
3. فقرۀ ۱۶به هیچ کس افسوس (‌استهزاء‌) مکن.
4. فقرۀ ۱۷، ۱۸، ۱۹، ۲۰با دژآگاه (‌نادان و بی‌تربیت‌) مرد همراز مباش‌.
5. فقرۀ ۲۱با مست مرد هم‌خورش مشو.
6. فقرۀ ۲۲از بدگوهر مرد، و بد تخمه مرد افام مستان و مده‌، چه وخش گران باید دادن و همه گاه به درخانهٔ تو بایستد و همیشه پیامبر به درگاه تو برپای دارد و ترا زیان گران از وی باشد.
7. فقرۀ ۲۳دشن چشم (‌بدچشم‌) مرد به یاری مگیر.
8. فقرۀ ۲۴بر ارشکین (‌حسود) مرد خواسته منمای‌.