پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ارمغان بهار

  1. فقرۀ ۲۳دشن چشم (‌بدچشم‌) مرد به یاری مگیر.
  2. فقرۀ ۲۴بر ارشکین (‌حسود) مرد خواسته منمای‌.
  3. فقرۀ ۲۵اندر پادشاهان وژیر ( گزیر، چاره و تدبیر) به دروغ به پایان مبر.
  4. فقرۀ ۲۶از سیزک (‌خبرچین‌) و دروغ مرد سخن مشنو.
  5. فقرۀ ۲۷به بادافره بر مردمان کردن‌، ورندک (‌برنده - تندرو) مباش‌
  6. فقرۀ ۲۸، ۲۹اندر خوردن با مردم همچشمی و پیکار مکن‌، مردم را مزن‌.
  7. فقرۀ ۳۰گاه را مکوش‌.
  8. فقرۀ ۳۱با آزادچهره ‌مرد (‌نجیب مرد) کارآگاه و زیرک و خوش‌خیم‌مرد، همپرسشی (‌صحبت‌) کن و دوست باش‌.
همه‌ی ارمغان بهار ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.