پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش بیست و هفتم

بخش ۲ - الحكایة و التمثیل

گفت با مجنون شبی لیلی براز

کای بعشق من ز عقل افتاده باز

تا توانی با خرد بیگانه باش

عقل را غارت کن و دیوانه باش

زآنک اگر تو عاقل آئی سوی من

زخم بسیاری خوری در کوی من

لیک اگر دیوانه آئی در شمار

هیچکس را با تو نبود هیچ کار

ادامه‌ی بخش بیست و هفتم

  1. بخش ۴ - الحكایة و التمثیلگفت آن دیوانه با عیشی چو زهر
  2. بخش ۵ - فی التمثیلموسی عاشق امام غرب و شرق
  3. بخش ۶ - الحكایة و التمثیلبیدلی بودست جانی بیقرار
  4. بخش ۷ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانه سرافراشته
  5. بخش ۸ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانه در برفی نشست
  6. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ یک گرده خواست
  7. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ پرسید راز
  8. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلبود ازان اعرابی شوریده رنگ
همه‌ی بخش بیست و هفتم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.