پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش بیست و هفتم

بخش ۶ - الحكایة و التمثیل

بیدلی بودست جانی بیقرار

سربرآوردی و گفتی زار زار

کای خدا گر مینداند هیچکس

آنچه با من کردهٔ در هر نفس

باری این دانم که تو دانی همه

پس بکن چیزی که بتوانی همه

این چه با من میکنی در هر دمی

می برآید از دلت آخر همی

عزم جان داری ز من بربوده دل

اینچه کردی هرگزت نکنم بحل

ادامه‌ی بخش بیست و هفتم

  1. بخش ۸ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانه در برفی نشست
  2. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ یک گرده خواست
  3. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ پرسید راز
  4. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلبود ازان اعرابی شوریده رنگ
  5. بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلبود مجنونی نکردی یک نماز
  6. بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلچون تجلی بر رخ موسی فتاد
  7. بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیلگفت آن دیوانه بس بی برگ بود
  8. بخش ۱۵ - الحكایة و التمثیلبیدلی از خویش دست افشانده بود
همه‌ی بخش بیست و هفتم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.