پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش بیست و هفتم

بخش ۵ - فی التمثیل

موسی عاشق امام غرب و شرق

چون همه تن بودش اندر عشق غرق

بر زمین زد لوح توریت و شکست

کرد محکم ریش هارون را بدست

چون زعشق افتاد آمد راستش

حق نه این کرد ونه زان وا خواستش

تا بدانی کانچه عاشق را رواست

گر کسی دیگر روادارد خطاست

گه بود کان یک سخن گستاخ وار

از بسی طاعت فزون آید بکار

ادامه‌ی بخش بیست و هفتم

  1. بخش ۷ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانه سرافراشته
  2. بخش ۸ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانه در برفی نشست
  3. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ یک گرده خواست
  4. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ پرسید راز
  5. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلبود ازان اعرابی شوریده رنگ
  6. بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلبود مجنونی نکردی یک نماز
  7. بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلچون تجلی بر رخ موسی فتاد
  8. بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیلگفت آن دیوانه بس بی برگ بود
همه‌ی بخش بیست و هفتم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.