پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش بیست و هفتم

بخش ۷ - الحكایة و التمثیل

آن یکی دیوانه سرافراشته

سر بسوی آسمان برداشته

خوش زفان بگشاد و گفت ای کردگار

گر ترا نگرفت دل زین کار و بار

دل مرا بگرفت تا چندت ازین

دل نشد سیر ای خداوندت ازین

ادامه‌ی بخش بیست و هفتم

  1. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ یک گرده خواست
  2. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلآن یکی دیوانهٔ پرسید راز
  3. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلبود ازان اعرابی شوریده رنگ
  4. بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلبود مجنونی نکردی یک نماز
  5. بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلچون تجلی بر رخ موسی فتاد
  6. بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیلگفت آن دیوانه بس بی برگ بود
  7. بخش ۱۵ - الحكایة و التمثیلبیدلی از خویش دست افشانده بود
  8. بخش ۱۶ - الحكایة و التمثیلگاو ریشی بود در برزیگری
همه‌ی بخش بیست و هفتم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.