شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۱۹عمری به طلب در همه راهی گشتیم
2. شمارهٔ ۲۰روزی دو سه خانه در عدم باید داشت
3. شمارهٔ ۲۱ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایم
4. شمارهٔ ۲۲زان روز که آفتاب حضرت دیدیم
5. شمارهٔ ۲۳از فوق، ورای آسمان بودم من
6. شمارهٔ ۲۴چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس
7. شمارهٔ ۲۵عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
8. شمارهٔ ۲۶با هستی و نیستیم بیگانگیست