پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۲۵عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
  2. شمارهٔ ۲۶با هستی و نیستیم بیگانگیست
  3. شمارهٔ ۲۷المنة للّه که نیم هر نفسی
  4. شمارهٔ ۲۸تا شاگردم به قطع استادترم
  5. شمارهٔ ۲۹چیزی است عجب در دل و جانم که مپرس
  6. شمارهٔ ۳۰ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایم
  7. شمارهٔ ۳۱امروز چو من شفیته و مجنون کیست
  8. شمارهٔ ۳۲مرغ دل من ز بس که پرواز آورد
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.