شمارهٔ ۳۲

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۳۴مستم ز می عشق و خراب افتاده
2. شمارهٔ ۳۵زین راز که در سینهٔ ما میگردد
3. شمارهٔ ۳۶چون مرغِ دلم زین قفسِ تنگ برفت
4. شمارهٔ ۳۷هر روز ز چرخ بیش میخواهم گشت
5. شمارهٔ ۳۸زین پیش دم از سر جنون می‌زده‌ام
6. شمارهٔ ۳۹من بیخبر از جان و تنم، اینت عجب!
7. شمارهٔ ۴۰چون سنگ وجود لعل شد کانم را
8. شمارهٔ ۴۱چون وصل، غمم بر غمِ هجران بفزود