شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۳۹من بیخبر از جان و تنم، اینت عجب!
2. شمارهٔ ۴۰چون سنگ وجود لعل شد کانم را
3. شمارهٔ ۴۱چون وصل، غمم بر غمِ هجران بفزود
4. شمارهٔ ۴۲تا چند ز اندیشه به جان خواهم گشت
5. شمارهٔ ۴۳هرگاه که در پردهٔ راز آیم من
6. شمارهٔ ۴۴چندان که ز عالم پس و پیشش دیدم
7. شمارهٔ ۴۵خواهی که ببینی تو به پیدایی راز
8. شمارهٔ ۴۶اینجا شکرم مگس فرو میگیرد