پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۳۸زین پیش دم از سر جنون می‌زده‌ام
  2. شمارهٔ ۳۹من بیخبر از جان و تنم، اینت عجب!
  3. شمارهٔ ۴۰چون سنگ وجود لعل شد کانم را
  4. شمارهٔ ۴۱چون وصل، غمم بر غمِ هجران بفزود
  5. شمارهٔ ۴۲تا چند ز اندیشه به جان خواهم گشت
  6. شمارهٔ ۴۳هرگاه که در پردهٔ راز آیم من
  7. شمارهٔ ۴۴چندان که ز عالم پس و پیشش دیدم
  8. شمارهٔ ۴۵خواهی که ببینی تو به پیدایی راز
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.