شمارهٔ ۳۱

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۳۳ما را نه به شهر و نه به منزل کاری است
2. شمارهٔ ۳۴مستم ز می عشق و خراب افتاده
3. شمارهٔ ۳۵زین راز که در سینهٔ ما میگردد
4. شمارهٔ ۳۶چون مرغِ دلم زین قفسِ تنگ برفت
5. شمارهٔ ۳۷هر روز ز چرخ بیش میخواهم گشت
6. شمارهٔ ۳۸زین پیش دم از سر جنون می‌زده‌ام
7. شمارهٔ ۳۹من بیخبر از جان و تنم، اینت عجب!
8. شمارهٔ ۴۰چون سنگ وجود لعل شد کانم را