پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۲۷المنة للّه که نیم هر نفسی
  2. شمارهٔ ۲۸تا شاگردم به قطع استادترم
  3. شمارهٔ ۲۹چیزی است عجب در دل و جانم که مپرس
  4. شمارهٔ ۳۰ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایم
  5. شمارهٔ ۳۱امروز چو من شفیته و مجنون کیست
  6. شمارهٔ ۳۲مرغ دل من ز بس که پرواز آورد
  7. شمارهٔ ۳۳ما را نه به شهر و نه به منزل کاری است
  8. شمارهٔ ۳۴مستم ز می عشق و خراب افتاده
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.