شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۲۴چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس
2. شمارهٔ ۲۵عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
3. شمارهٔ ۲۶با هستی و نیستیم بیگانگیست
4. شمارهٔ ۲۷المنة للّه که نیم هر نفسی
5. شمارهٔ ۲۸تا شاگردم به قطع استادترم
6. شمارهٔ ۲۹چیزی است عجب در دل و جانم که مپرس
7. شمارهٔ ۳۰ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایم
8. شمارهٔ ۳۱امروز چو من شفیته و مجنون کیست