شمارهٔ ۲۱

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۲۳از فوق، ورای آسمان بودم من
2. شمارهٔ ۲۴چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس
3. شمارهٔ ۲۵عمرم دایم ز روز و شب بیرون است
4. شمارهٔ ۲۶با هستی و نیستیم بیگانگیست
5. شمارهٔ ۲۷المنة للّه که نیم هر نفسی
6. شمارهٔ ۲۸تا شاگردم به قطع استادترم
7. شمارهٔ ۲۹چیزی است عجب در دل و جانم که مپرس
8. شمارهٔ ۳۰ما جوهر پاک خویش بشناخته‌ایم