پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

  1. شمارهٔ ۱۵روزی که به دریای فنا در تازم
  2. شمارهٔ ۱۶صعب است به ذرّهای نگاهی کردن
  3. شمارهٔ ۱۷تا عقل من از عقیله آزادی یافت
  4. شمارهٔ ۱۸در عشق دل من چو پریشانی گشت
  5. شمارهٔ ۱۹عمری به طلب در همه راهی گشتیم
  6. شمارهٔ ۲۰روزی دو سه خانه در عدم باید داشت
  7. شمارهٔ ۲۱ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایم
  8. شمارهٔ ۲۲زان روز که آفتاب حضرت دیدیم
همه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.