شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید

1. شمارهٔ ۱۴زان روز که ما به زندگانی مُردیم
2. شمارهٔ ۱۵روزی که به دریای فنا در تازم
3. شمارهٔ ۱۶صعب است به ذرّهای نگاهی کردن
4. شمارهٔ ۱۷تا عقل من از عقیله آزادی یافت
5. شمارهٔ ۱۸در عشق دل من چو پریشانی گشت
6. شمارهٔ ۱۹عمری به طلب در همه راهی گشتیم
7. شمارهٔ ۲۰روزی دو سه خانه در عدم باید داشت
8. شمارهٔ ۲۱ما روی ز هر دو کون برتافته‌ایم