پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

  1. شمارهٔ ۱۰چندان که به جهد اسب جان میرانم
  2. شمارهٔ ۱۱بیم است که نُه پردهٔ گردون سحری
  3. شمارهٔ ۱۲کس را چه خبر ز آهِ دلسوزِ دلم
  4. شمارهٔ ۱۳در عشق، خلاصهٔ جنون از من خواه
  5. شمارهٔ ۱۴گر مرد رهی همدم و همدردم باش
  6. شمارهٔ ۱۵ای قوم! اگر همدم این مسکینید
  7. شمارهٔ ۱۶اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
  8. شمارهٔ ۱۷هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
همه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.