شمارهٔ ۱۶

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۸برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
2. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
3. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
4. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است
5. شمارهٔ ۲۲چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم
6. شمارهٔ ۲۳ره نیست بدان دانه کِشتند مرا
7. شمارهٔ ۲۴چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست