شمارهٔ ۱۵

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۷هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
2. شمارهٔ ۱۸برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
3. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
4. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
5. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است
6. شمارهٔ ۲۲چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم
7. شمارهٔ ۲۳ره نیست بدان دانه کِشتند مرا
8. شمارهٔ ۲۴چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست