شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۶اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
2. شمارهٔ ۱۷هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
3. شمارهٔ ۱۸برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
4. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
5. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
6. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است
7. شمارهٔ ۲۲چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم
8. شمارهٔ ۲۳ره نیست بدان دانه کِشتند مرا