شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
2. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
3. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است
4. شمارهٔ ۲۲چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم
5. شمارهٔ ۲۳ره نیست بدان دانه کِشتند مرا
6. شمارهٔ ۲۴چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست