شمارهٔ ۱۳

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۵ای قوم! اگر همدم این مسکینید
2. شمارهٔ ۱۶اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
3. شمارهٔ ۱۷هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
4. شمارهٔ ۱۸برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
5. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
6. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
7. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است
8. شمارهٔ ۲۲چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم