شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق

1. شمارهٔ ۱۴گر مرد رهی همدم و همدردم باش
2. شمارهٔ ۱۵ای قوم! اگر همدم این مسکینید
3. شمارهٔ ۱۶اندیشهٔ عالمی مرا افتادست
4. شمارهٔ ۱۷هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند
5. شمارهٔ ۱۸برخاست دلم چنانکه در غم بنشست
6. شمارهٔ ۱۹گر مملکت درد مسلم بکنم
7. شمارهٔ ۲۰در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست
8. شمارهٔ ۲۱دردی که مرا در دل بی درمان است