پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

  1. شمارهٔ ۲۷هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
  2. شمارهٔ ۲۸نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
  3. شمارهٔ ۲۹این درد جگرسوز که در سینه مراست
  4. شمارهٔ ۳۰از دست بشد تن و توانم چه کنم
  5. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
  6. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
  7. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
  8. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
همه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.