پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

  1. شمارهٔ ۳۰از دست بشد تن و توانم چه کنم
  2. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
  3. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
  4. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
  5. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
  6. شمارهٔ ۳۵زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
  7. شمارهٔ ۳۶بیچاره دلم که راحت جان میجست
  8. شمارهٔ ۳۷هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانست
همه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.