شمارهٔ ۲۷

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۲۹این درد جگرسوز که در سینه مراست
2. شمارهٔ ۳۰از دست بشد تن و توانم چه کنم
3. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
4. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
5. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
6. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
7. شمارهٔ ۳۵زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
8. شمارهٔ ۳۶بیچاره دلم که راحت جان میجست