شمارهٔ ۲۹

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
2. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
3. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
4. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
5. شمارهٔ ۳۵زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
6. شمارهٔ ۳۶بیچاره دلم که راحت جان میجست
7. شمارهٔ ۳۷هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانست
8. شمارهٔ ۳۸پای از تو فرو شد به گِلم میدانی