شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۳۹آنها که درین درد مرا میبینند
2. شمارهٔ ۴۰دل سِرّ تو در نو و کهن بازنیافت
3. شمارهٔ ۴۱جز درد تو درمان دل ریشم نیست
4. شمارهٔ ۴۲حالم ز من سوخته خرمن بمپرس
5. شمارهٔ ۴۳هجرِ تو هلاکِ من بگوید با تو
6. شمارهٔ ۴۴غم کشته و رنج دیده خواهم مردن
7. شمارهٔ ۴۵چون کار ز دست رفت گفتار چه سود
8. شمارهٔ ۴۶گر جان گویم عاشق آن دیدار است