شمارهٔ ۴۰

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۴۲حالم ز من سوخته خرمن بمپرس
2. شمارهٔ ۴۳هجرِ تو هلاکِ من بگوید با تو
3. شمارهٔ ۴۴غم کشته و رنج دیده خواهم مردن
4. شمارهٔ ۴۵چون کار ز دست رفت گفتار چه سود
5. شمارهٔ ۴۶گر جان گویم عاشق آن دیدار است
6. شمارهٔ ۴۷دل رفت و نگفت دلستانم که چه بود
7. شمارهٔ ۴۸عمری دل این سوخته تن در خون داد
8. شمارهٔ ۴۹جز جان، صفت جان، که تواند گفتن