پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

  1. شمارهٔ ۴۳هجرِ تو هلاکِ من بگوید با تو
  2. شمارهٔ ۴۴غم کشته و رنج دیده خواهم مردن
  3. شمارهٔ ۴۵چون کار ز دست رفت گفتار چه سود
  4. شمارهٔ ۴۶گر جان گویم عاشق آن دیدار است
  5. شمارهٔ ۴۷دل رفت و نگفت دلستانم که چه بود
  6. شمارهٔ ۴۸عمری دل این سوخته تن در خون داد
  7. شمارهٔ ۴۹جز جان، صفت جان، که تواند گفتن
  8. شمارهٔ ۵۰جانی که به رمز، قصّهٔ جانان گفت
همه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.