عطار
باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شمارهٔ ۴۷
دل رفت و نگفت دلستانم که چه بود
جان شد که خبر نداد جانم که چه بود
سِرِّ دل و جان من مرا برگفتند
نه خفته نه بیدار ندانم که چه بود
عطار
ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
- شمارهٔ ۴۹جز جان، صفت جان، که تواند گفتن
- شمارهٔ ۵۰جانی که به رمز، قصّهٔ جانان گفت
- شمارهٔ ۵۱در فقر، دل و روی سیه باید داشت
- شمارهٔ ۵۲سرّی که دلِ دو کَوْن خون داند کرد
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.