شمارهٔ ۳۹

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۴۱جز درد تو درمان دل ریشم نیست
2. شمارهٔ ۴۲حالم ز من سوخته خرمن بمپرس
3. شمارهٔ ۴۳هجرِ تو هلاکِ من بگوید با تو
4. شمارهٔ ۴۴غم کشته و رنج دیده خواهم مردن
5. شمارهٔ ۴۵چون کار ز دست رفت گفتار چه سود
6. شمارهٔ ۴۶گر جان گویم عاشق آن دیدار است
7. شمارهٔ ۴۷دل رفت و نگفت دلستانم که چه بود
8. شمارهٔ ۴۸عمری دل این سوخته تن در خون داد