شمارهٔ ۳۰

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
2. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
3. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
4. شمارهٔ ۳۵زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
5. شمارهٔ ۳۶بیچاره دلم که راحت جان میجست
6. شمارهٔ ۳۷هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانست
7. شمارهٔ ۳۸پای از تو فرو شد به گِلم میدانی
8. شمارهٔ ۳۹آنها که درین درد مرا میبینند