پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

  1. شمارهٔ ۲۸نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
  2. شمارهٔ ۲۹این درد جگرسوز که در سینه مراست
  3. شمارهٔ ۳۰از دست بشد تن و توانم چه کنم
  4. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
  5. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
  6. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم
  7. شمارهٔ ۳۴جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
  8. شمارهٔ ۳۵زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
همه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.