شمارهٔ ۲۴

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۲۶جان معنی لطف و قهر نتواند بود
2. شمارهٔ ۲۷هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
3. شمارهٔ ۲۸نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
4. شمارهٔ ۲۹این درد جگرسوز که در سینه مراست
5. شمارهٔ ۳۰از دست بشد تن و توانم چه کنم
6. شمارهٔ ۳۱در حیرانی بنده وآزاد هنوز
7. شمارهٔ ۳۲تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
8. شمارهٔ ۳۳گاه از شادی چو شمع می‌افروزم