پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۵۷ - قطعه

چه دیلمان زره پوش و شاه ترکانش

بتیر و زوبین بر پیل ساخته چنگال

درست گوئی شیران آهنین چرمند

همی جهانند از پنجه آهنین چنگال

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۵۹ - در تشبیه خربزه گفته و به هلال و بدر در دو حالت وصف کرده استآن زبرجد رنگ مشکین بوی و طعمش طعم شهد
  2. شمارهٔ ۶۰ - شکار خویشما در غم خویش غمگسار خویشیم
  3. شمارهٔ ۶۱ - در مناعت خویش گویداگر نسبتم نیست یا هست حرم
  4. شمارهٔ ۶۲ - از قطعه‌ایکسی که او کند از کان که به میتین سیم
  5. شمارهٔ ۶۳ - در توصیف انجیرانجیر کش از شاخ بستدی تو
  6. شمارهٔ ۶۴ - رباعیآن جسم پیاله بین به جان آبستن
  7. شمارهٔ ۶۵ - رباعیدر جسم پیاله جان روانست روان
  8. شمارهٔ ۶۶ - غزلمها از روی خوبی شب برافکن
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.