پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۶۰ - شکار خویش

ما در غم خویش غمگسار خویشیم

محنت زدگان روزگار خویشیم

سرگشته و شوریده کار خویشیم

صیاد نه ایم و هم شکار خویشیم

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۶۲ - از قطعه‌ایکسی که او کند از کان که به میتین سیم
  2. شمارهٔ ۶۳ - در توصیف انجیرانجیر کش از شاخ بستدی تو
  3. شمارهٔ ۶۴ - رباعیآن جسم پیاله بین به جان آبستن
  4. شمارهٔ ۶۵ - رباعیدر جسم پیاله جان روانست روان
  5. شمارهٔ ۶۶ - غزلمها از روی خوبی شب برافکن
  6. شمارهٔ ۶۷ - در وصف آتش و مدح سلطان محمودبفروز و بسوز پیش خویش امشب
  7. شمارهٔ ۶۸ - وداعکردم تهی دو دیده بر او من چنانک رسم
  8. شمارهٔ ۶۹ - در مصائب پیریمن پیرم و فالج شده ام اینک بنگر
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.