پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۱

غرق بحر وحدتیم، من، من نیم

گوهر بی قیمتم، من، من نیم

من ز جان فانی بجانان یافتم

من به اوج رفعتم، من، من نیم

عاشقم معشوقم و عشقم چه ام

مست جام حیرتم، من، من نیم

من ندانم من منم، یا من ویم

در عجایب حالتم، من، من نیم

عین دریایم بمعنی درنگر

ننگری در صورتم، من، من نیم

نور سازم ظلمت عالم بعلم

آفتاب قدرتم، من، من نیم

گنج معنی ام درین صورت نهان

من طلسم حکمتم، من،من نیم

من چیم عنقای بی نام و نشان

من بقاف قربتم، من، من نیم

تشنه را سیراب دارم از کرم

زانکه بحر رحمتم، من، من نیم

در مقام وحدتم، بل وحدتم

کی اسیر کثرتم، من، من نیم

زیر پا آرم اسیری با دو کون

شاهباز همتم، من،من نیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۳ما در دو جهان غیر تو دیار ندیدیم
  2. شمارهٔ ۳۵۴ما جمله جهان مصحف رخسار تو دیدیم
  3. شمارهٔ ۳۵۵من درون درد درمان یافتم
  4. شمارهٔ ۳۵۶زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایم
  5. شمارهٔ ۳۵۷ای جمال جان فزایت وایه جان و دلم
  6. شمارهٔ ۳۵۸دادیم دل بدست غم عشق آن صنم
  7. شمارهٔ ۳۵۹باز از سودای زلفش بی سرو سامان شدم
  8. شمارهٔ ۳۶۰ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانه‌ام
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.