پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۰

حاجیان حرم وصل لقا یافته اند

ز طواف سرکوی تو صفا یافته اند

ناامید از در لطف تو نرفتست کسی

هرکسی در خور درد از تو دوا یافته اند

عشق بازان که براه طلبت گم گشتند

محرمی کو که بگویم که چه هایافته اند

دیده برروی تو دارند ز ذرات جهان

اهل بینش که بدل نور هدایافته اند

نقش کثرت چو بشستند ز لوح دل خود

رقم وحدت حق در همه جا یافته اند

ببقای ابدی باقی جاویدانند

عاشقانی که بعشق تو فنا یافته اند

فارغند از غم و اندیشه دنیا و ز دین

بیدلانی چو اسیری که ترا یافته اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲آن هادی ره روان کجا شد
  2. شمارهٔ ۲۴۳روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد
  3. شمارهٔ ۲۴۴والله لیس غیرک فی عرصة الوجود
  4. شمارهٔ ۲۴۵هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد
  5. شمارهٔ ۲۴۶جام تجلیش که بناگاه میدهند
  6. شمارهٔ ۲۴۷اگر مخالف طبع و هواتوانی بود
  7. شمارهٔ ۲۴۸شهباز روح قدسی از دام تن جدا شد
  8. شمارهٔ ۲۴۹در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.