پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۶

ز شوقت جمله عالم بیقرارند

همه مشتاق دیدار نگارند

همه مست می شوق آنچنانند

که بی تو نه قرار و صبر دارند

ملایک از می دیدار مستند

زمین و آسمان حیران یارند

همه مست ازمی وصلند بیخود

ولی با خود ز هجران در خمارند

چنان در نور روی یار محواند

که خود را او و او را خود شمارند

حریم خانه دل جز خیالت

چه محرومان که محرم می گذارند

اسیری عاشقان مست دیدار

ز لذات دو عالم یاد نارند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۸جهان رانور رویت روشنی داد
  2. شمارهٔ ۲۲۹ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد
  3. شمارهٔ ۲۳۰آنان که ز درد عشق مستند
  4. شمارهٔ ۲۳۱عشق چو جور و ستم آغاز کرد
  5. شمارهٔ ۲۳۲تا به فن دلربایی آن صنم استاد شد
  6. شمارهٔ ۲۳۳هر دل که نه عشق یار دارد
  7. شمارهٔ ۲۳۴چو دل در دست عشقش مبتلا شد
  8. شمارهٔ ۲۳۵مرا سودای او دیوانه دارد
همه‌ی غزلیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.