پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۲

زهی فرماندهِ مطلق جهان را

مشرف کرده نامت هر زبان را

فلک بر تخت شاهی نانشانده

چو تو یک خسروِ خسرو‌ نشان را

اثرهای بزرگت شاد کرده

روان طغرل الب ارسلان را

چو سایه بست بر فتراک چترت

سپهرِ پیر اقبال جوان را

به دست پایدار دولت تو

گرفته دامن آخر زمان را

به ایّام تو امید بزرگ است

مبارک دودهٔ سلجوقیان را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴مدامم ده، که ایامم مدام است
  2. شمارهٔ ۵صبحدمان، از می گل بوی مست
  3. شمارهٔ ۶گرچه سوگندان خوری، که‌اکنون نکوتر دارمت
  4. شمارهٔ ۷مشرقِ مَه دور گریبان اوست
  5. شمارهٔ ۸شکر ز لعل تو دَر لولوی خوشاب شکست
  6. شمارهٔ ۹بی روی تو، روی خرمی نیست
  7. شمارهٔ ۱۰در عشق تو یک کار مرا ساز و نسق نیست
  8. شمارهٔ ۱۱چون مرا دولت وصل تو، شبی روزی نیست
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.