پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۵

بر گل چو مثال عنبر انگیزی

در روم ز زنگ لشگر انگیزی

گه سنبل بسته را بشورانی

تا آفت شور دیگر انگیزی

گه نرگس مست را، بخوابانی

تا فتنه‌ی خفته را برانگیزی

گه سحر دهی به چشم جادویش

گه بیضه‌ی عاج عنبر انگیزی

گه رنج آری، به چهره ی نازک

گه بر رهِ آب، آذر انگیزی

چون عرض دهی ز لعل خود لولو

حالی ز وجود ما، زر انگیزی

این طرفه که شکر حدیث آری

وانگه ز حدیث شکرانگیزی

از حلقه گوش در نطاق شب

بر صبح هلال لاغر انگیزی

در چنبر مه، چو مار در جبین آری

بر مهره‌ی مه مزور انگیزی

در چشمه چشم‌ها سرشک آب

اغلب ز چه نکون بر انگیزی

آب انگیزی ز چشم‌ها لیکن

از چشم اثیر آذر انگیزی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۷رخ تو فتنه جهان بودی
  2. شمارهٔ ۱۷۸جانا، همه آیت نکوئی
  3. شمارهٔ ۱۷۹روز تو اقبال و فرخ نیستی
  4. شمارهٔ ۱۸۰چون گشت رخ چمن دل آرای
  5. شمارهٔ ۱۸۱گرد ماه از زلف عنبر می‌نهی
  6. شمارهٔ ۱۸۲مشک می رنگ، بر سمن چه زنی
  7. شمارهٔ ۱۸۳بدین جمال اگر تو را وفاستی
  8. شمارهٔ ۱۸۴به تن بودم امروز چون ناتوانی
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.