پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۱

گرد ماه از زلف عنبر می‌نهی

پیش جان از لعل شکر می‌نهی

حلقه در گوش دو زنجیر توام

از چه‌ام چون حلقه بر در می‌نهی

بر گل روی تو عشق آورده‌ام

هر دمم زان خار دیگر می‌نهی

چهرهٔ زردم به خون گردی نگار

سکه‌ها نیکو بر این زر می‌نهی

باقد جلدی که در پرواز عشق

سست بالان را بدان درمی‌نهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۳بدین جمال اگر تو را وفاستی
  2. شمارهٔ ۱۸۴به تن بودم امروز چون ناتوانی
  3. شمارهٔ ۱۸۵صبحدم آن روی چون نگار چه شوئی؟
  4. شمارهٔ ۱۸۶سوزی است مرا در دل دانی که چه سان سوزی
  5. شمارهٔ ۱۸۷بس کین دل زار ریش کردی
  6. شمارهٔ ۱۸۸کره مشک بر سمن چه زنی
  7. شمارهٔ ۱۸۹ای قاعده‌ی بزرگواری
  8. شمارهٔ ۱۹۰ای بنده‌ی لب تو، لب آبدار می
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.