پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۲

مشک می رنگ، بر سمن چه زنی

شب دیرند، بر بدن چه زنی

با سپه زنگ سرکشی چه کنی

خیمه بر دامن ختن چه زنی

تو مهی ای پسر برهنه بهی

بر تن از ابر پیرهن چه زنی

باده، ده موسم است سرچه کشی

بوسه ده فرصت است تن چه زنی

بر رخ و عارضش رسید اثیر

شعر در وصف یاسمن چه زنی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۴به تن بودم امروز چون ناتوانی
  2. شمارهٔ ۱۸۵صبحدم آن روی چون نگار چه شوئی؟
  3. شمارهٔ ۱۸۶سوزی است مرا در دل دانی که چه سان سوزی
  4. شمارهٔ ۱۸۷بس کین دل زار ریش کردی
  5. شمارهٔ ۱۸۸کره مشک بر سمن چه زنی
  6. شمارهٔ ۱۸۹ای قاعده‌ی بزرگواری
  7. شمارهٔ ۱۹۰ای بنده‌ی لب تو، لب آبدار می
  8. شمارهٔ ۱۹۱شبگیر و تنها می‌روی ای شمع دل‌ها تا کجا
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.