پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۵

ساقی من از خمار شبانه مشوشم

وقت است اگر به باده‌ی باقی کنی خوشم

آن آب هم طویله آتش به من رسان

باشم که یک زمان زنی آبی بر آتشم

الا به دست باده دوشین دوش نیست

زهری که من ز دست جفای تو می‌چشم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۷خه خه آن سوسن سیرابش بین
  2. شمارهٔ ۱۳۸ای سعی کرده عشق تو در خون و جان من
  3. شمارهٔ ۱۳۹ای برگشاده دست به بیداد عاشقان
  4. شمارهٔ ۱۴۰ای جهان را، یادگار از طغرل و الب ارسلان
  5. شمارهٔ ۱۴۱چیست، شرط عاشقان؟ با بینوائی ساختن
  6. شمارهٔ ۱۴۲این چرخ دغاپیشه دست خوش خوی تو
  7. شمارهٔ ۱۴۳از رهی روی بگردان و برو
  8. شمارهٔ ۱۴۴ای در دل و جان سواری تو
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.