پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

مه رخم، سرو قامت افتاده ست

راستی را، قیامت افتاده ست

جای شکرانه هست کزرخ او

حسن بر مه، غرامت افتاده ست

لشکر صبر را ز تیر مژه

صف شکستن علامت افتاده ست

مرغ او نیست مرد عافیتی

که‌ش نظر بر سلامت افتاده ست

لذت روز وصلش آن کس راست

که شبی با ملامت افتاده ست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴این زبان کاندرین دهان من است
  2. شمارهٔ ۱۵ای اختری، که شاه کواکب غلام توست
  3. شمارهٔ ۱۶بازار تو را کرانه‌ای نیست
  4. شمارهٔ ۱۷کس به عشق تو دستیارم نیست
  5. شمارهٔ ۱۸طبیب درد بی‌درمان کدام است؟
  6. شمارهٔ ۱۹رخسار آن نگارین یارب چه شاهداست
  7. شمارهٔ ۲۰خیزید و می آرید که هنگام بهار است
  8. شمارهٔ ۲۱یا رب آن روح ممثل چه خوش است
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.