پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۹۴۳

ما تا حدیث سبز خطان گوش کرده ایم

هر نکته یی که هست فراموش کرده ایم

در گردن فرشته حمایل نمی کنیم

دستی که با سگ تو در آغوش کرده ایم

هرجا که گفته ایم حدیثی ز سوز خود

بس عاشقان سوخته خاموش کرده ایم

از دست دل که نیست ز یک قطره خون زیاد

هر دم هزار کاسه خون نوش کرده ایم

اهلی گرفته ره به در پیر خرقه پوش

ما رو بدان جوان قباپوش کرده ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۴۵چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیم
  2. شمارهٔ ۹۴۶ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم
  3. شمارهٔ ۹۴۷درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
  4. شمارهٔ ۹۴۸چون مرغ نیم بسمل چندانکه می‌تپیدم
  5. شمارهٔ ۹۴۹سجده بردم بدرش دوش چو تنها گشتم
  6. شمارهٔ ۹۵۰گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
  7. شمارهٔ ۹۵۱ما فیض دل و فیض الهی همه داریم
  8. شمارهٔ ۹۵۲ما تحمل بر جفاهای تو ای گل می‌کنیم
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.