پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷۹

در کوی تو تا کس قدم از ما ننهد پیش

ما سر بنهادیم که کس پا ننهد پیش

المنه لله که ز عشق تو رسیدیم

جایی که کسی پای از آنجا ننهد پیش

قسمت مگر این بود که از جام وصالت

جز خون جگر عشق تو ما را ننهد پیش

نقش ملک اندازه نقاش نباشد

تا صورت آن چهره زیبا ننهد پیش

اهلی نشود شاد کس از صورت شیرین

فرهاد صفت کوه غمی تا ننهد پیش

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸۱گریه خواهد ریخت خون من تو خود آسوده باش
  2. شمارهٔ ۸۸۲ما که از اول بلی گفتیم با دلدار خویش
  3. شمارهٔ ۸۸۳من نه آنم که بنالم ز دل افکاری خویش
  4. شمارهٔ ۸۸۴یار باید بر سر ما سایه گستر بودنش
  5. شمارهٔ ۸۸۵کشته ام خار ملامت همه پیرامن خویش
  6. شمارهٔ ۸۸۶بصبح وصل کشد این شب ستم خوشباش
  7. شمارهٔ ۸۸۷از یار مکن ناله و لب بسته ز غم باش
  8. شمارهٔ ۸۸۸چون بخیال آیدم سرو قباپوش خویش
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.